من از میان هزاران آه و ناله

                    صدای تبسم آرام نوزادی را می شنوم

                                                      که هنوز به دنیای ما عادت نکرده است

من از میان نگاه های تلخ مردم              

                    نگاه معصومانه کودکی را دنبال می کنم

                                                      که هنوز معنای نفرت را نمی داند

من از میان سخنان زشت دیگران          

                   نجوای ملکوتی پیری را می یابم

                                                       که زیستن را زمزمه می کند

می دانم دنیا زیبا نیست

                              اما من ،

                                      آفریده شده ام

                                                           تا "زنده" باشم به زیبایی