چکاوک می خواند

          و من ،

              پی آواز سبز چکاوک

                                      مست می شوم

می روم به کوچه باغ های کودکی

             سالهــــای سادگی

                                       روزهای بچگی

چکاوک می خواند

       سر دیوار همسایه

                       و من ،

                            می خندم به خنده های کودک همسایه

به شادیش و صدایش که طراوت از باران می گیرد

             و پاکیش که جلوه از آسمان می گیرد

راستش را بخواهی

   کودک همسایه پرنده را می فهمد

                                  گربه را هم

                       و سنگ نمی زند به مرغک همسایه

چکاوک می خواند

      و من مست می شوم

                از خنده های کودک همسایه